وصیت نامه محمد رضا شاه آریا مهر ایران زمین
در اين هنگام كه دور از خاك وطنم در چنگال اين بيماري جانكاه آخرين روزهاي زندگي خود را سپري ميكنم، به عنوان پادشاه ايران زمين اين پيام را به ملتم كه در شوم ترين دوران تاريخي وطنش روزگار تيره اي را ميگذراند ميفرستم. همانند هر مسلمان معتقدي كه در آستانه مرگ از وجدان پاك و صفاي كامل روح برخوردار است خداوند بزرگ را به شهادت ميطلبم، از آن وقت كه صرفا به خاطر جلوگيري از خونريزي هموطنانم ناچار خاك ايران را ترك كردم آني از فكر سيه روزي تدريجي ملتم، و مخصوصا اندوه رقت بارشهادت وطن پرستان با نام و گمنامي كه سينه هاي فراخ خود را در مقابل جوخه هاي آتش جلادان قرار دادند فارغ نبوده و با تار و پود وجودم اين رنجها را احساس كردم... شگفت اتفاقي، كه در همان لحظاتي كه قلب من از حركت مي ايستد، قلوب افسران دلاورارتش من نيز كه در تكاپوي نجات وطن بودند، پياپي آماج گلوله هاي دشمنان ايران قرار ميگيرند و براي اينكه چنين پيوندي جاودان ماند توصيه ميكنم كه بعد از نجات كشورم، كالبدم درگورستان اين شهيدان جانباخته وطن، مدفون گردد... من در اين دقايق واپسين شيريني خاطرات افق ايران عزيز را كه به آن عشق مي ورزم در برابر تلخي زهراگين مرض جانسوز قرار داده ام. خاطره شاليزارهاي كرانه هاي درياي خزر، و مرغزارهاي ديلم، خاطره قله هاي پربرف سهند و سبلان آذربايجان، خاطره كوهستانهاي سبز و خرم زاگرس كردستان، و هامونهاي عريان بلوچستان، خاطره اروندرود خوزستان و هيرمند سيستان، خاطره دشت ارژن فارس، خاطره حاشيه هاي كوير سوزان خراسان و كرمان، خاطره شهركها و دهستانهاي ساحلي خليج فارس، خاطره كوچ عشاير دلير و فداكارو بطور كلي با انديشه همه گوشه و كنار آن سرزمين مقدس و مردم پرتلاش و پرتوان آن، چشم از جهان.. فرو ميبندم..
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم اسفند 1386ساعت 23:26 توسط افشین
|